14 grudnia – wspomnienie Świętego Jana od Krzyża

Św. Jan od Krzyża urodził się w 1542 r. w miejscowości Fontiveros, w pobliżu miasta Ávila w Starej Kastylii. Dwa lata po przyjściu na świat Jana, zmarł jego ojciec. Osierocona rodzina żyła w prawdziwej nędzy. Kilkakrotnie przenosili się w poszukiwaniu źródeł utrzymania.

Jan od Krzyża, nim rozeznał powołanie do kapłaństwa, imał się różnych prac. Nie obca mu była bieda i brak domu. W dniu swojej Mszy prymicyjnej spotkał św. Teresę z Avila, która podjęła się dzieła reformy żeńskiej gałęzi Karmelu. Te dwie bratnie dusze zrozumiały się i postanowiły wytężyć wszystkie siły dla reformy obu rodzin karmelitańskich.

Najbardziej sławny stał się Jan od Krzyża dzięki swoim pismom. Było ich znacznie więcej, ale spalono je zaraz po śmierci w obawie, by nie dostały się do rąk wrogów zakonu jako materiał przeciwko złagodzonej regule. Pozostały 22 dzieła, w tym kilkanaście utworów poetyckich, które dla mistyki chrześcijańskiej mają wprost bezcenną wartość. Najważniejsze są dwa z nich: „Noc ciemna” i „Pieśń duchowa”. Są one perłą w światowej literaturze mistyki.

Oba dzieła początek swój wywodzą z więzienia w Toledo. One też przysporzyły Janowi tytuł doktora Kościoła; dzięki nim zwany jest on także doktorem mistycznym. Dzisiaj jego dzieła są przełożone na wszystkie znane języki świata i należą do klasyki dzieł mistycznych.

Jan od Krzyża zmarł 14 grudnia 1591 r. Papież Klemens X ogłosił go w 1675 r. błogosławionym, a Benedykt XIII w 1725 r. zaliczył go w poczet świętych. W 1926 r. Ojciec Święty Pius XI ogłosił założyciela karmelitów bosych doktorem Kościoła, doceniając wagę napisanych przez niego dzieł mistycznych. Relikwie Doktora Mistycznego znajdują się w kościele karmelitów w Segovii.

 

Myśli Świętego Jana od Krzyża:

„Uspokój swą duszę, odrzucając wszelkie troski i nie przejmując się niczym,
a będziesz służył Bogu według Jego upodobania i znajdziesz w Nim swą radość.” 

 

„Zawsze Bóg odkrywał przed ludźmi skarby swej mądrości i ducha,
lecz teraz, gdy zło więcej odsłania oblicze, On hojniej je odkrywa.” 

 

„Duszy z Bogiem złączonej lęka się szatan jak samego Boga.”

  

„Mów mało i nie wtrącaj się do spraw, kiedy cię nie pytają.” 

 

„Kto gardzi modlitwą, gardzi wszelkim dobrem.”

  

„Bardziej Bóg pragnie od ciebie choćby najmniejszego stopnia czystości duszy,
niż największych dzieł, jakich możesz dokonać.”

 

„Lepsze jest opanowanie języka, niż post o chlebie i wodzie.”

 

„Nie miej podejrzeń w stosunku do brata,
abyś nie utracił czystości serca.”

 

„Kto umrze dla wszystkiego,
znajdzie życie we wszystkim.”