Pielgrzymka do Bośni i Hercegowiny – Medjurorie, Tihaljina, Križevac, Blagaj

Kolejne dni parafialnej pielgrzymki do Bośni i Hercegowiny mijają nam szybko. Naszym miejscem postoju jest piękny i komfortowy hotel zlokalizowany blisko kościoła pw. Św. Jakuba w Medjugorie. W dniu wczorajszym organizator naszego wyjazdu, właściciel BiuroPielgrzyma.pl, pan Paweł oprowadził nas po Medjugorie. Następnie pojechaliśmy do Tihaljiny, aby sprawować Eucharystię w kościele pw. Niepokalanego Poczęcia Matki Bożej i św. Eliasza, obok figury Niepokalanej, która kojarzona jest jako Matka Boża Medjugorska. Szczególnego charakteru figurze nadają źrenice z niebieskiego kryształu, co powoduje, że odbieramy ją jak żywą postać. W drodze powrotnej odwiedziliśmy też malownicze wodospady. Wieczorną część pielgrzymkowego wyjazdu, jak co dzień stanowiły: różaniec, Msza św. i adroaja Najświętszego Sakramentu w medjugorskiej świątyni prowadzonej przez Ojców Franciszkanów. Pielgrzymi jednogłośnie deklarują, że chociaż wieczorny program modlitewny trwa trzy godziny, czas ten mija niepostrzeżenie.

Dzisiejszy, piatkowy program wyjazdu stanowiła współna droga krzyżowa, którą odprawiliśmy wspinając się na Križevac. Brdo Križevac to góra o wysokości 520 m n.p.m., zlokalizowana we wsi Zvirovići około 3 km na południe od Medziugorie. Na jej szczycie 15 marca 1934 odsłonięto betonowy krzyż wysokości 8,56 m, upamiętniający 1900 rocznicę Męki Pańskiej. Kilkugodzinna wspinaczka obok innych, licznych grup pielgrzymów z różnych krajów, przebiegała w atmosferze skupienia i modlitwy. Nie była to droga łatwa, bo przebyliśmy ją nie tylko wspinając się na szczyt góry, ale też w 31 stopniowej temperaturze i opalani przez pięne bośniackie słońce. Po nabożeństwie odbył się też fakultatywny wyjazd do malowniczego i pełnego ducha miejsca – klasztoru derwiszów w Blagaj. est to XV-wieczny dom suficki, który oszałamia lokalizacją – przylega bezpośrednio do wysokiego na 200 metrów klifu, u podnóża którego bije potężne krasowe źródło rzeki Buny. Wieczorny program wypełniony był codzienną modlitwą i budowaniem wspólnoty wiary.